بی ادعا**Usb**

«در این دنیای بی حاصل چرا مغرور میگردی سلیمان گر شوی آخر خوراک مور میگردی»


	بنام خالق هستي، زندگي، مرگ * من تمام جاده ها را-بی طاقت با چشمانم دویدم وگریستم * شاید-قاصدکی خبری-انتظار کشنده بود-آنگاه که مرگ- بی حوصله دستم را می کشید شاید-نسیمی عطری بوی شاید شاید شاید * به زمین خوردم و برخواستم- با پای خسته ی شکسته ی غرورم * گریستم همچون ابرکی بهاری- تمام خطوط درهم رودهارا * مرگ دستم را می کشیدو-من دور می شدم- از جادها * ولی انتظار-هنوز- نشسته بود-بر لب جاده- شاید- قاصدکی خبری-شاید- نسیمی عطری بویی- شاید شاید شاید * شبهارا- که از چشمانت ستاره می بارید- گریستم * شبهارا- که از ماه رویت- نقشی می افتاد - در برکه بی حوصلگی ها من-آرام می شدم - باز- از انتظار - سخنها بود - بین من و این دیوار-با ان تن خشک و زبرش که- از رویش خزه - یا پیچش پیچک- خبری نبود- هر روز- حرف دیروز- تکرار گذشته- یادش بخیر روزی از پنجره ی خورشید- نگاهت کردم- چشمانم پر اشک بود- و لبانم می سوخت- تنم از شرم- می لرزید- انتظار مرا سوزاند- و سوختم از شرمی که ناگاه- خیال بوسیدن لبانت- در خوابم افتاد- ***** انتظار همچنان باقیست- *** حتی با انکه- مرگ دستانم راباقدرت می فشارد- و در جاده ی بی کسی می کشد.... م:دد** \|+\| نوشته شده توسط میلاد در چهارشنبه بیست و نهم آبان 1387 \|